<p>Sabine Bingley.</p>

Sabine Bingley.

(Foto: Gisela Fotografie)

‘Humor is een rode draad’

Sabine Bingley uit Zwijndrecht heeft een ware passie voor theater. Die liefde zat er al vroeg in. Het mooie aan theater vindt Sabine dat je jezelf in een andere wereld begeeft.

Door Eline Lohman

ZWIJNDRECHT - “Mijn passie voor theater komt voort uit mijn jeugd,” vertelt Sabine. “Met mijn moeder ging ik al vroeg naar toneelvoorstellingen, ergens vanaf mijn twaalfde of zo. Mijn ouders hielden erg van cabaret dus ik ben opgegroeid met Wim Kan, Toon Hermans, Paul van Vliet en Seth Gaaikema. Ook al begreep ik als kind wellicht niet alles van Wim Kan, toch is vooral de humor mij bijgebleven. Dat is sowieso een rode draad hierin: humor. Als ik naar het theater ging, bijvoorbeeld musicals, dan word ik altijd zo’n verhaal ingezogen. De combinatie met muziek maakt het voor mij altijd heel bijzonder. Ik zit dan vaak ook jankend in de zaal...”

Het mooie aan theater vindt Sabine dat je jezelf in een andere wereld begeeft en dat je zaken die je bezighouden op een (theatrale) manier kunt vertellen. ,,Je bent iemand anders. Je kunt ergens wat van vinden en dat ventileren maar op het toneel is het iemand anders die het zegt. Dan durf je meer, je krijgt er energie van en terugkoppeling vanuit het publiek blijft iets magisch. Samen met twee vriendinnen heb ik al jaren een theatergroep: De Meisjes van Zij. We maakten dan toneelvoorstellingen voor oa. Werk In Uitvoering of het latere DOP Theaterfestival (waarvan ik initiatiefnemer en voorzitter was). Op 28 maart vorig jaar zou onze avondvullende cabaretvoorstelling in de Kleine Zaal van Kunstmin zijn, samen met nog een andere toneelgroep als onderdeel van een rondje amateurtheatervoorstellingen, georganiseerd door Kunstmin. Maar toen ons decordoek woensdag binnen kwam werd op donderdag de lockdown afgekondigd en ging alles dicht. En werd twee weken voor onze voorstelling alles geannuleerd.”

Een moeilijke tijd brak aan. “Door corona was er van de een op de andere dag een soort ‘theatraal gat’ waar ik in viel maar ik merk dat ik de rust ook wel even kon gebruiken. Je hebt er wel energie en inspiratie voor nodig om iets te creëren en dat was echt wel even weg. Er speelden zoveel andere dingen in de wereld maar ook op mijn werk, dat dit een heel jaar naar de achtergrond is gebleven. Met de Meisjes van Zij hebben we dagelijks contact door foto’s te sturen in de app en borrelt de inspiratie langzaam weer op. Herinneringen van vroegere voorstellingen worden langzaam weer gedeeld op Facebook en door kleinschalige initiatieven die er zijn op cultureel gebied, worden we weer een beetje wakker. Nu we weer meer mogen zal de drang om iets te gaan doen wat theater betreft er vast weer komen. Mooi, want tijdens het spelen merk je dat je een grote familie bent waar je onderdeel van uitmaakt. De spotlights gaan aan, je meet je een andere persoonlijkheid aan en je bezorgt mensen een goede avond. Moe maar voldaan in het kwadraat!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden